Workshop descriptions

Workshop description

Tuesday July 1st - Friday 25th July

Ana Sánchez-Colberg (UK/GR/PR) -- 1st-2nd July 2014
Intimate Dialogues
Ana will open the lab with an introduction to the idea of choreographic research as a way to then dive directly into the focus of her workshop; namely an investigation of the choreographic process as series of ‘intimate’ dialogues intertwined with the everyday.  The workshop will explore choreography as an ‘everyday practice’ however embodied in extra-ordinary ways.  The workshop aims to bring back to chorography a central focus on human relation (not exchange of meaning) in which the particular of each in front of another are at the forefront of its ‘workings.

Προσωπικοί Διάλογοι
Ana θα ανοίξει το εργαστήριο με μια εισαγωγή στην ιδέα της χορογραφικής έρευνας ώστε να βουτήξει στη συνέχεια απευθείας στο επίκεντρο του εργαστηρίου της. Πρόκειται για μια έρευνα της χορογραφικής διαδικασίας δοσμένη ως μια σειρά προσωπικών, απόκρυφων διαλόγων συνυφασμένων με την καθημερινότητα. Θα διερευνήσει τη χορογραφία ως «καθημερινή πρακτική», η οποία όμως ενσωματώνεται με ασυνήθιστους τρόπους. Το εργαστήριο έχει ως στόχο να φέρει πίσω στην χορογραφία ως κεντρικό πυρήνα την ανθρώπινη σχέση (όχι την ανταλλαγή εννοιών), στην οποία η ιδιαιτερότητα του καθενός μπροστά στον άλλο, είναι στην πρώτη γραμμή της λειτουργίας του. 

Androniki Marathaki (GR)  -- 4th-5th July 2014
 “For one to enter heaven you must use the back door”.
The effort is to trick the frontal lobe. For one to DO something you must focus not on the doing, but on the something.  Influenced by theatre, somatic and neurocognitive science, this workshop aims to research possible movement dynamics and situations that can question our kinesiological limitations. Which “game” is being created that will be able to challenge the way we move and the way we perceive ourselves moving?  An important element on this process is the way that this “game” is communicated and shared, but before that captured to memory. As the longer the distance the greatest the nearness, the focus of the game shifts to be played by others.  As Mary Wigman said to dance is to produce a double with whom you dialogue. Well in this case, for one to enter heaven you must show another how to use the back door.

"Για να μπει κανείς τον ουρανό θα πρέπει να χρησιμοποιήσει την πίσω πόρτα».
Η προσπάθεια είναι να ξεγελαστεί ο μετωπιαίος λοβός. Για να κάνει κάποιος κάτι, δεν πρέπει να επικεντρωθεί στο πράττειν, αλλά στο κάτι. Επηρεασμένο από το θέατρο, την ψυχομετρική και τη γνωσιακή επιστήμη, αυτό το σεμινάριο έχει στόχο να ερευνήσει πιθανές δυναμικές της κίνησης και καταστάσεις που μπορούν να αμφισβητήσουν τους κινησιολογικούς περιορισμούς μας. Ποιό «παιχνίδι» έχει δημιουργηθεί το οποίο θα είναι σε θέση να αμφισβητήσει τον τρόπο που κινούμαστε και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας όταν κινείται; Ένα σημαντικό στοιχείο σε αυτή τη διαδικασία είναι ο τρόπος που αυτό το «παιχνίδι» επικοινωνείται, αλλά πριν από αυτό συλλαμβάνεται στη μνήμη. Καθώς όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση τόσο μεγαλύτερη τελικά είναι η εγγύτητά του, το επίκεντρο του παιχνιδιού μετατοπίζεται να παίζεται από τους άλλους. Όπως δήλωσε η
Mary Wigman το να χορεύεις είναι να παράγεις ένα ντουέτο με το οποίο μπορείτε να κάνετε διάλογο. Σε αυτή την περίπτωση, λοιπόν, για να εισέλθει 
κάποιον άλλο πώς να χρησιμοποιεί την πίσω πόρτα."

Robert Clark (UK) --  7th-8th July 2014
On Act(ions)
Robert’s current research is focussed on clarity of communication, whether between the audience and performer, amongst performers or even manifest as self awareness. Working with states of being and through connecting the emotional with the physical aspects of performance we will look at how we can connect our act(ions) with a context and meaning incorporating the ambiguity of the dance medium and audiences gaze. Drawing on techniques developed for acting, psychological studies as well as dance and bodywork, and with a focus on improvisation the workshop aims to be an intensive one.

On Act(ions)
Η τρέχουσα έρευνα του
Robert εστιάζει στη σαφήνεια της επικοινωνίας, είτε μεταξύ κοινού και performer, είτε μεταξύ των ερμηνευτών ή ακόμη κι αν αυτή εκδηλωθεί ως αυτογνωσία. Δουλεύοντας με καταστάσεις της ύπαρξης και συνδέοντας τη συναισθηματική με τη σωματική πτυχή κάθε performance, θα δούμε πώς μπορούμε να συνδέσουμε τις πράξεις μας με ένα πλαίσιο και νόημα που να ενσωματώνει την ασάφεια του χορού και του βλέμματος του κοινού. Με βάση τις τεχνικές που αναπτύχθηκαν για το θέατρο, το χορό και τις ψυχολογικές μελέτες και με έμφαση στον αυτοσχεδιασμό το εργαστήριο στοχεύει να είναι εντατικό.

Linda Brikedal/ Molitrix Scenekunst (Norway)  -- 10th-11th July 2014
In Between Threads
Linda’s sessions will concentrate on choreographic tasks relating to a new production she is currently developing with her company Molitrix. In between relates to what is between, not on the edge or on the border, but between. It also relates to what is not yet finished, on the way, in process. Threads are the mental connections between one body and the environment, or between many bodies. We will work together as a group, and on an individual basis. The aim of these days is to have a small sample of Linda’s work and method of working connected to her view of life, and to give tools for the participants’ own work for further development. Linda is also interested in the idea of threads related to computing and in the similar word tread that is used in relation to pattern. At the moment Linda is investigating patterns, systems and mathematics connected to rituals.

Linda Birkedal completed her BA at Trinity-Laban, London. Her further education is at the University of Copenhagen, University of Stavanger and Stockholm University of the Arts. After working in London and Copenhagen for several years as a dancer, choreographer and producer, she established Molitrix Scenekunst (MoS), a dance company producing contemporary dance and working with electronic music and film, with Stavanger as a base in 1999. While she has been receiving lots of scholarships for her work as a dancer, choreographer and producer, Linda has contributed to the development of the local dance community in Stavanger and Rogaland as well. She is currently working on several new productions for MoS 2014-17. 

Ανάμεσα σε νήματα
Το σεμινάριο της Linda επικεντρώνεται σε χορογραφικές κινήσεις και συνθέσεις που σχετίζονται με μια νέα παραγωγή που αναπτύσσει επί του παρόντος με την ομάδα της Molitrix. Το Ανάμεσα σχετίζεται με το τι είναι ανάμεσα, όχι στην άκρη ή στα σύνορα, αλλά στο μεταξύ. Αναφέρεται, επίσης, σε ό, τι δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, σε ό,τι είναι σε πορεία ολοκλήρωσης, στη διαδικασία. Νήματα είναι οι νοητικές συνδέσεις μεταξύ ενός σώματος και του περιβάλλοντος, ή μεταξύ πολλών σωμάτων. Στο σεμινάριο αυτό θα δουλέψουμε μαζί ως ομάδα αλλά και σε ατομική βάση. Στόχος είναι οι συμμετέχοντες να πάρουν μια ιδέα της μεθόδου εργασίας και των απόψεων για τη ζωή της Linda αλλά και να πάρουν εργαλεία για περαιτέρω ανάπτυξη του δικού τους έργου. 
Η Linda ενδιαφέρεται, επιπλέον, και για την ιδέα των νημάτων που σχετίζονται με την πληροφορική και το σχέδιο. Αυτή τη στιγμή ερευνά τα μοτίβα, τα συστήματα και τα μαθηματικά που συνδέονται με τελετουργίες.
Η Linda Birkedal ολοκλήρωσε το πτυχίο της στο Trinity-Laban, του Λονδίνου. Η περαιτέρω εκπαίδευσή της περιλαμβάνει το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, το Πανεπιστημίο του Stavanger και το Πανεπιστήμιο Τεχνών της Στοκχόλμης. Αφού εργάστηκε στο Λονδίνο και την Κοπεγχάγη για αρκετά χρόνια ως χορεύτρια, χορογράφος και παραγωγός, ίδρυσε στο Stavanger το 1999 τη Molitrix Scenekunst (MoS), μια ομάδα χορού που ασχολείται με το σύγχρονο χορό, την ηλεκτρονική μουσική και τον κινηματογράφο.. Ενώ έχει λάβει πολλές υποτροφίες για το έργο της ως χορεύτρια, χορογράφος και παραγωγός, η Linda έχει συμβάλει και στην ανάπτυξη της τοπικής κοινότητας χορού στο Stavanger και το Rogaland. Αυτή την περίοδο εργάζεται σε πολλές νέες παραγωγές της MoS 2014-17.

John Paul Zaccarini  -- 14th-15th July 2014
Affect, texture, materiality and writing in choreographic practice. 
Affect: the material "thing" that happens to you or the spectator before it can be transcribed cognitively into an emotion or perception, or into language. How do we account for affect in our practice? Is it possible to record affect in writing so that it leaves a trace in our work? Or is it something that gets dropped along the way? Text(ure)s: does your practice bristle, scratch, burn? Or does it slide, slip, bruise? How can a writing of the textures of movement material bring them more keenly to presence? Or do we want to polish them away?Materiality and Writing: language affects the body and the body writes language - how can writing on a page and filling a space with signs (or sighs) come closer together? And what are the leftovers? The gaps? Dead skin, tears, blisters, blood, sweat and scabs are all signs, writing materials that perhaps should not be swept away, mopped up, cleaned up, perhaps they should fall onto the page and leave their marks so that their excess is not wasted.  Combining writing exercises, sensory experiments and movements practices - Butoh, Gaga, mime and contact improvisation - the workshop will look at the overlapping and interdependance of different cognitive and perceptual registers so that the excesses of research (what gets left behind in the process) can find a parallel inscription

Michael Klien -- 17th-18th July 2014
Dance as a Parliamentary Site
Drawing from his recent research and choreographic work, these sessions will focus on fundamental assumptions underlying our thinking about order, ordering and relations we carry within and extend outwards towards the other. Sharing insight into the process that formed ŒParliament¹, Klien’s exhibition at the Benaki Museum (4/2014), the days will be marked by experiential movement exercises as well as inspiring theoretical contextualisation and dialogue.  

Ο χορός ως ένας κοινοβουλευτικός χώρος
Αντλώντας από την πρόσφατη έρευνα και χορογραφική του δουλειά, στο εργαστήριο αυτό ο
Michael θα εστιάσει σε θεμελιώδεις παραδοχές στις οποίες βασίζεται η σκέψη μας σχετικά με την τάξη και τις σχέσεις που κουβαλάμε μέσα μας και εκτείνονται προς τα έξω και προς τις υπόλοιπες τάξεις. Μοιράζοντας γνώσεις πάνω στη διαδικασία που διαμόρφωσε το Parliament, την έκθεση του Michael στο Μουσείο Μπενάκη (4/2014), οι μέρες του εργαστηρίου θα χαρακτηρίζονται από βιωματικές ασκήσεις κίνησης, καθώς και από ένα ευρύτερο θεωρητικό και διαλογικό πλαίσιο.